Aranjuez

De belangrijkste reden om Aranjuez te bezoeken is de Jardin del Principe, de tuin van de Prins, één van een aantal tuinen die tot het koninklijke paleis behoren.

Deze voormalige Koninklijke zomerresidentie ligt 47 km onder Madrid aan de oever van de Rio Tajo.

Het meest indrukwekkende bouwwerk in Aranjuez is het Koninklijk Paleis, dat door grote tuinen omgeven is.

Al sinds de 15e eeuw was Aranjuez de residentie van de koningen van Spanje en in opdracht van Karel V werd er hier een jachtslot gebouwd. Echter pas in de 17e eeuw werd onder de vorsten van Bourbon het paleis en de tuinen gebouwd en aangelegd zoals we deze nu kennen.

Het Palacio Real werd door Filips II uitgebreid tot een koninklijk buitenverblijf. De architect van het Escorial bouwde hier in 1560 een renaissance paleis in opdracht van Philips II.

Het is herhaaldelijk afgebrand. Het huidige slot dateert uit de 18de eeuw. Het herbergt een kostuummuseum.

In maart 1808 had te Aranjuez een volksoproer plaats, dat leidde tot de abdicatie van Karel IV.

Aan de oostelijke zijde van het paleis liet Philips V een tuin in Franse stijl aanleggen. De tuinen van Aranjuez zijn beroemd.

Hoogtepunt van pracht is de porseleinen zaal (Salla de China). Hij is rijkelijk versierd met Madrileens Buen-Retiro-porselein waarop Chinese taferelen afgebeeld zijn.

In het noordoosten van de stad ligt te midden van de uitgestrekte Jardín del Príncipe de Casa del Labrador, in 1803 gebouwd in de trant van het Trianon te Versailles.

Aranjuez is het centrum van een landbouwgebied.
Er worden asperges en aardbeien geteeld en er zijn paardenfokkerijen.
Gastronomisch is Aranjuez beroemd voor zijn fresón, een zeer grote variatie van aardbeien.
De industrie (chemicaliën, fotomateriaal, aardewerk, voedingsmiddelen, en metaalwaren) groeit snel.

Aranjuez was de inspiratie voor één van de weinige composities van de twintigste eeuw dat door het grote publiek werd geaccepteerd: Joaquín Rodrigo’s Concierto de Aranjuez.
De UNESCO heeft de stad Aranjuez opgenomen in haar lijst van Werelderfgoederen.

Om eerlijk te zijn waren wij niet echt onder de indruk van het paleis en de omgeving. De tuinen waren redelijk kaal en saai en voor het paleis lag een grote dorre zandvlakte dat het geheel een nogal trieste indruk gaf.

Aardig om te bezoeken als je toch in de buurt bent, maar om er voor om te rijden…………….neen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *